Ekensteinloop Appingedam 10k 21-10-2017

Dinsdag nog met de jongens getraind op een zonnig Landgoed Ekenstein. Voor hen nog geen herfstvakantie, maar met het uitzonderlijk lekkere weer voor deze tijd van het jaar de kans genomen om ook voor hen het hardlopen nog wat uitdagender en leuker te maken. Een goeie keus, al was Micah weer wat aan het mopperen en was de lol er helemaal af toen hij tegen een brandnetel aanliep. Gelukkig had hij al een boek meegenomen en vond t dan ook helemaal niet erg om zich daar even mee te vermaken, terwijl Joran en ik een tweede groter rondje maakten. Een flinke afgebroken tak lag over het pad, daarna het bruggetje naar de grote bult. Heuvelaf in de berm, want het kiezelpad is te smal voor hardlopen en dan t “bos” over de slingerende paadjes met af en toe nog een klimmetje.

Vandaag was ’t parcours van de 10k Ekensteinloop wat natter, wat naar ik hoorde een voorfietser bij het verkennen van het parcours al een glijder had opgeleverd met een plons in het water nabij de bult tot gevolg. Zelf vond ik het bij de keerpunten (jammer dat die er in zitten, tempo en ritme gaat er daar compleet uit), bij sommige bruggetjes en het stukje berm bergop wel wat glibberig. Op een gegeven moment merkte ik dat de fietser bij me bleef, dus realiseerde me dat ik blijkbaar eerste was. Mn gebruikelijke concurrentes waren er vandaag niet bij en ondanks dat ik al 5k had ingelopen (van huis naar wedstrijd) en ik nog met een wat pijnlijke heup loop, dus geen hard wedstrijdtempo wou lopen,  probeerde ik niet te veel te vertragen de 2e ronde, die toch wel vrij moeizaam aanvoelde. De voorsprong op Femke werd dan ook wel wat kleiner die 2e ronde, maar kwam toch mooi als 1e dame overall over de finish in 44:37.

Bij het inleveren van de chip en het startnummer kon je een pak ontbijtkoek meenemen.. Ach, mee onder de arm tijdens het uitlopen naar huis lukt wel, dacht ik nog. Tot ik bij de prijsuitreiking de tasjes zag klaarstaan.. In het bedenken hoe dit op te lossen en wat rond te kijken of ik medeDamsters kon spotten, miste ik even het noemen van mijn naam, maar heb ze niet te lang laten wachten 😉 Toen ik daarna naar Agnes van de Runploug, waar ik ‘vroeger’ ook even lid was, noemde dat ’t wat lastig teruglopen zou worden, bood ze aan mijn tasje wel mee te nemen. Mailadressen uitgewisseld en zo kon ik de 5km uitlopen van mn schema nog wel gewoon uitvoeren, super! Het had anders een leuk gezicht geweest voor het winkelend volk door centrum Appingedam, met een fles wijn en pak ontbijtkoek onder de armen..😂

 

Amsterdam Marathon 15-10-2017

Een zonnige Amsterdam Marathon gelopen als pacer voor de 4:00u-groep, heb er helaas 4 seconden te lang over gedaan, maar wel gewonnen van mn collegapacer, die helaas rond 30km even wat tijd moest nemen om bij te tanken. Meerdere lopers hadden last van de warmte, maar toch ook fijn wat bedankjes mogen ontvangen van meegenomen lopers. Op de terugreis lekker kunnen uitrusten bij Sjirk en Anton in de auto, was weer een leuk dagje!

 

DFWmarathon Hunebed D6-marathon 01-10-2017

Gister de rustdag benut voor ’t volgen van de Spartathlon, wat er vrijdag niet helemaal van kwam met nog een personeelsuitje. Daarbij vergeleken is 42, 2k natuurlijk maar kort, maar na wat mindere loopweken door een griepje en verkoudheid was ik toch erg tevreden de Hunebed D6-marathon in Zeegse bij de DFW uitgelopen te hebben. Eerst een aantal rondes met Roel, daarna nog een rondje met Bennie, toen versneld toen ik de finish voelde naderen. Finish in 3:57:57.

   

Schutrupsrun Exloo 24-09-2017

Vorig jaar was het een halve marathon in zeer warme omstandigheden, nu gelukkig minder warm en gelukkig minder ver. Eigenlijk was ik uberhaupt liever niet hier vandaag, maar in Deventer, maar ’t mocht niet zo zijn. De 24-uursloop gaat in december hopelijk wel door, maar door het schrappen van deze wedstrijd kon ik toch nog naar Exloo afreizen om weer een stempeltje op kaart en wat puntjes voor het klassement te krijgen. Na de RUN gelijk ziek geworden even en t weekend erna na eerst wat verbetering doordeweeks een kleine terugval in het weekend, waarna er deze week alleen nog een goeie verkoudheid overbleef om de bacillen eruit te snotteren. Duidelijk dus dat de verwachting niet bepaald hoog was met de luchtwegen nog vol, al was de temperatuur prima om alles eruit te stomen. De eerste kilometers vond ik ook gelijk al vrij warm en toen we de hoofdweg verruilden voor een zanderig paadje voelde ik al dat t geen makkelijke ging worden. Nog een keer afslaan en we kwamen in het bos. Wel lekker verkoelend, maar ’t was goed opletten met de boomstronkjes, takken en zelfs nog een paar modderpoeltjes. Vooraf had ik gehoord dat we 2 rondes van 7,5k voorgeschoteld kregen, maar de bordjes onderweg leken aan te geven dat dit onjuist was, wel 2 rondjes maar met aan- en terugloopstuk naar het centrum. De eerste 2 dames liepen vanaf de start al voor me, waarna Janke in de 1e ronde even naast me kwam, maar duidelijk meer adem had en dus niet geprobeerd haar te volgen. Op het laatste stukje kwam me een ATB’er tegemoet die me bijna op z’n stuur meenam, reed recht op me af om nog even een grote tak te kunnen passeren, not amused. Hierna volgde een 2e rondje, nóg een keer over goed opletten niet op m’n snufferd te gaan met volle snelheid, zonde om geblesseerd te raken in een herstelweekje. Daarna nog een dikke kilometer op naar het centrum, waar ik op het laatste stuk over een smal paadje naast de weg werd gedirigeerd door de verkeersregelaar, net als een bejaard echtpaar op de fiets, niet echt handig en mevrouw schrok een beetje toen ik haar via de berm passeerde, maar gelukkig niet al te erg. Ik kwam met 1:07:22 als 4e vrouw overall en 2e Vsen over de mat. Het ging niet van harte vandaag, maar weer een mooie snelheidstraining eraan gehad. Met Ter Apel, Scheemda en Blijham nog een 3-tal wedstrijden te gaan van het laatste Schutrups Loopcircuit!

RUN Winschoten 2017 50km 09-09-2017

Deze zaterdag was het ook voor de jongens eens vroeg opstaan. Eerst waren zij namelijk aan de beurt met om 9.06u Joran en daarna om 9.12u Micah voor hun 1k Lutje Run. De zin was niet groot met de regen die bij het opstaan nog miezerde, maar onderweg alleen maar erger werd. Toch wel wat spijt dat ik de arme jongens niet thuis had gelaten, want na hun loop hen terugbrengen lukt me  niet meer om nog op tijd aan m`n eigen start te staan. Na een niet al te snelle finish (Joran werd laatste, Micah 1-na-laatste na wat opjagen door het laatste stuk met hem mee te rennen) gingen ze lekker bijkomen in de tent van m`n sponsor. Gelukkig werden ze daar verwend met lekkere cola en vermaakten zich prima met de meegebrachte boeken. Nog even hun chips inleveren, nog even langs m`n eigen cluppie (MarathonPlus) en nog even langs de wc, en toen zag ik dat moest haasten, snel chip om, startnummers op, kids gedag zeggen en startvak in, jasje en handschoenen nog maar even aan. Met voornemen om er een mooie training van te maken naast Anita, Angela en Gerry gaan staan. Al kletsend en met een gemoedelijk tempootje het eerste rondje gedaan, en toen waren de spieren blijkbaar toch wel lekker opgewarmd, jasje weggesmeten bij de MarathonPlus-tent en ongemerkt ging tempo wat omhoog en liep ik ineens alleen. Met het idee dat ik zo wel gezelschap zou krijgen lekker doorgegaan en `t was ook wel lekker om weer zoals gewoonlijk op mezelf te lopen en wat meer wedstrijdfocus te voelen. Het tempo voelde bovendien niet te hard, dus why not.. Bij Hans gekomen hoorde ik zijn waarschuwing “`t was een training toch?!” en dat rondje daarop.. en daarop.. nog eens. Het laatste rondje werd duidelijk dat de waarschuwing niet voor niks was, de onbedoelde tempo-training maakte dat het laatste rondje toch wel erg moeizaam werd en tot 3x toe een kort wandelingetje ingelast moest worden. Een lichte misselijkheid maakte wel duidelijk dat meer drinken niet zou helpen, dus gewoon nog even volhouden, dan komt de finish vanzelf wel in zicht. En toen deze inderdaad in zicht kwam was ik verheugd genoeg om nog even een versnelling in te zetten, langs de kids die ook dit rondje door de teamleden waren geattendeerd op mijn doorkomst en blij zwaaiend  aan de hekken stonden. Jannie ving me op bij de finish, terwijl ik m`n duim zoals altijd omhoog deed naar speaker Rolf, die zelfs meldde dat ik 2e dame was geworden. Een onverwachtse podiumplek, want had bij het zien van de startlijst niet verwacht op het podium te zullen komen. Met 4:14:37 ook erg tevreden over m`n eindtijd, al had er natuurlijk meer in gezeten als ik m`n tempo had kunnen behouden. Na de prijsuitreiking met Britse Gemma Carter op nr 1 en Duitse Maggy Kannegieser op nr 3 ga ik met een grote beker, bos bloemen en gevulde envelop weer met wat ongeduldige kids snel naar huis (volgens de kids iets minder snel vanwege her en der even wat kletsen). Thuisgekomen blijk ik mn chip ineens nog om m`n enkel te hebben en besluit toch nog maar even terug te rijden, krijg ik daar zelfs bij het zoeken naar Micah`s vergeten portemonneetje nog een extra bekertje uitgereikt en een mooi verpakt broodpakketje, ze waren even vergeten de categorieprijs ook uit te reiken.. Na nog de dagafsluiting bij Team Oudman Valkema Sport te hebben bijgewoond langs het parcours nog een paar mooie finishes van mede-ultra`s mogen zien en toen zat de RUN-dag er toch echt op.

Proostmeerloop Wagenborgen 02-09-2017

Na een week met blarenleed na de 12-uurs durf ik het toch aan om naar Wagenborgen te gaan. Op maar een kwartiertje rijden van huis start daar dit jaar de wedstrijd om 16.30u. Vanwege het 15-jarig bestaan van de Proostmeerloop is het deze keer dan ook geen 10km, maar een 15km. Met de voeten ingetaped en beplakt met blarenpleister en ook nog beschermingsrolletje erom gaan we ziien of het redelijk pijnvrij lopen wordt. Bij het weggaan voelt het best okee en kan goed snelheid maken, ook al is er natuurlijk van snelheidstraining ook niet veel gekomen de laatste weken. Na 2 rondjes blijkt de 15km-wedstrijd niet zopopulair toch en is het vrij stil op het parcours. Harm roept om dat het gezellig is in het dorp, juist als het vlak na doorkomst ineens een stilte is op het parcours, ook van het publiek is niet veel meer over. Gelukkig loopt Janke niet veel voor me en als ik naar haar roep dat we `t gezellig maken houdt ze zelf iets in en snellen we naast elkaar verder. Ik heb al het gevoel dat ze meer adem over heeft dan ik en als we na het inhalen van wat langzamere 10km-lopers weer terug op de grotere dorpsweg uitkomen zet ze een kleine versnelling in, ik kan nog een beetje bijblijven, maar wil ook niet al te veel moete ervoor doen. Als we daarna richting het parkje gaan, kan ik haar echt niet meer bijhouden, al doet de EHBO`er nog even een poging mij te laten versnellen (“pas op voor de wespen hoor!”-later hoor ik dat er meerdere lopers zijn gestoken door wespen en zelfs een loper afgevoerd is met de ambu-). In 1:07:45 kom ik als 3e dame, maar zoals bij de prijsuitreiking blijkt 1e Vsen, binnen, lang geen PR (1:05:..), maar wel erg tevreden. En zo moe ik me de afgelopen dagen voelde , zo verkwikt ben ik daarna weer teruggekomen van een mooie wedstrijd en zag het ook ineens weer zitten om de volgende dag nog mee te lopen over de dijk in de Dijkloop Delfzijl, die spontaan is georganiseerd door de AV Fivelstreek in het kader van 2 jaar afsluiting dijk door werkzaamheden. In 1995 was de Dijkloop het eerste loopje waar ik aan mee deed, nu weer es op herhaling dus. Van start gegaan met 20k in gedachten, maar door het gezellig gezelschap van Jolanda en Patries en de goede verzorging onderweg toch besloten met hen mee te gaan tot het laatste keerpunt. Met 28k op `t klokje daarna nog heerlijk genoten samen van het door Eemshotel gratis aangeboden kopje koffie en gebakje. Afgelopen 2 wkn 160+km/wk, deze week toch nog 130k, daarmee wel tevreden, hopelijk houden we de vorm nog even vast. Met de jongens weer thuis en weer in het normale ritme van school, werk en huishouden is het weer meer plannen wanneer ik ga trainen, maar na de RUN van komend weekend begint dan ook de taperingfase al en is het lijdzaam afwachten of de gehoopte wedstrijd de 24 uur van Deventer ook daadwerkelijk voldoende deelnemers gaat krijgen om doorgang te vinden!

Bottrop Ultralauf Festival 26-08-2017, een lange lange nacht

M’n debuut op de 12-uursloop in Steenbergen in 2016 had geen gelukkige afloop (uitgestapt na ca 8uur met 78k), maar het heeft het me toen wel aangezet tot m’n eerste 24-uursloop, een “wedstrijd” die me het mooie van de nóg langere lopen liet zien. Het proefde naar meer en van ongedwongen, zonder prestatiedrang starten gaat het nu al meer naar verbeteren van de vorige afstand. Na de 24uur van Seilersee eind april na een maand lang rugklachten had ik even behoefte aan rust, maar de plaatsing van de 24uur van Deventer op de agenda deed me toch besluiten dat uit te stellen tot na deze wedstrijd. Bij m’n eigen club, m`n oud-trainer, dichtbij huis en een redelijk gunstige plek op de kalender, met de kids 3 weken weg in de voorbereidingsperiode. De 12uur van Bottrop was dus een mooie stok achter de deur om de trainingslopen van dit weekend (schema: za 4uur, zo 5uur) te combineren. De training op vakantie in Spanje was niet optimaal, maar met daarna de kids weg voor 3 wkn was er voldoende trainingstijd naast de halve dagen, die ik werk. Vorige week tot 162,5k gekomen, deze week 167,5k, dus dat zit  okee, nu alleen nog hopen dat Deventer ook doorgaat..

Met het besef de dag voor Bottrop dat Deventer mogelijk niet doorgaat, even behoorlijk de pee in dat de trainingen mogelijk voor niks zijn geweest. Tuurlijk, ik heb plezier in trainen, maar toch wel zo fijn als je ’t daarna kan omzetten in een prestatie. De pastamaaltijd laat ik vrijdag zitten en ga op tijd naar bed. Veel te vroeg word ik zaterdag dan ook al wakker, om half 6 lukt ’t doel van uitslapen niet meer. Ik had de spullen voor de wedstrijd al klaarstaan, besloten geen tent mee te nemen, alleen een matrasje, slaapzak en bivy bag, en een inklapbaar kindercampingstoeltje om mn bakje met drinken en gelletjes op te zetten. Doel is lopen en niet zitten/slapen.. Vanavond zal ik niet aan avondeten toe komen, dus besluit ik alsnog aan de pasta te gaan voor vertrek en heb bolletjes mee voor aankomst in Bottrop en voor tijdens de wedstrijd. Helaas kom ik er pas halverwege de rit achter dat de al klaargemaakte sportdrank nog in de koelkast is blijven staan, maar heb nog 1 zakje mee, dus moet goedkomen. In Bottrop aangekomen blijkt de organisator, die zowel startnummeruitgifte doet als t speakeren en later ook de prijsuitreiking, mij nog te kennen van de ITC van Winschoten ’13, waar hij toen voor het Duits team mocht lopen.  Mijn talenknobbel (toch ook eindexamen latijn gedaan) heeft Duits overgeslagen en moet hem toegeven dat ik geen flauw idee heb wat-ie me vraagt, gelukkig is zijn engels goed en ook na afloop van de wedstrijd spreekt ie me al snel weer in Engels aan om me te vragen naar m’n bevindingen van de wedstrijd (volgend jaar met dan Duitse Kampioenschap 24uur hier wordt de verlichting beter!).

Om 19.00u met startnummer 1211 gaat dan de wedstrijd van start. Voor vertrek krijg ik van een van de lopers nog de groeten van een loper, waar ik in Braunschweig nog wat mee heb gepraat tijdens de race, en roept de organisator al dat ik ga winnen, zonder veel woorden wuif ik dat maar weg. Vandaag verwacht ik sowieso weinig aan praten toe te komen. Met Deventer mogelijk van de agenda af, kan ik deze wedstrijd eigenlijk een upgrade geven naar wedstrijd ipv training. Focus ligt dus meer op constant en in laag tempo lopen en dit lukt mij ’t beste solo. Het rondje voert door een park en lijkt gereserveerd voor de lopers, verder geen last van fietsers, wandelaars, honden ofzo, enkel jammer van de rokers die de hele nacht op een bankje in het park zitten. Er staat bij doorkomst een scherm met rondetelling en ranking. Pas als ik denk een marathon te hebben gelopen kijk ik ernaar en zie dat ik goed heb gegokt, 42,0…. Reden om te kijken is wel dat ik niet echt lekker loop. Een volle blaas vanaf de start (daar mag ik van mezelf nu even de voor de bosjes induiken), maar ook wat hinder van de ondergrond van kiezelsteentjes, soms wat grotere kiezels, lijken mn voeten niet te bevallen. Regelmatig flinke pijnscheuten door mn voeten, ook door mn linkervoet, die nu ook toe lijkt aan behandeling met geluidsgolven.. De benen voelen okee, maar besef me dat als de voetklachten erger worden het erg lastig gaat worden om door te zetten. Het wordt bovendien donkerder en al snel ook een stuk rustiger op het parcours. In gedachten is het 1e doel de marathon, dan de 50k, de 6uur, en dan lopend de zon verwelkomen.. vooral dat laatste duurt lang. De uren tussen 1.00 en 3.00u zijn ’t zwaarst. De kms beginnen te tellen, ’t is donker en stil (vrijwel alle 24-uurslopers en ook een deel van de 12-uurslopers lijken te zijn gaan slapen) en ook al is mn slaapritme zo dat ik meestal wakker word om deze tijd, ik ga me steeds meer een slaapwandelende zombie met loopneus te voelen, ben wat misselijk bovendien en voel dat er zich een mooie blaar aan ’t vormen is op de grote teen van m’n rechtervoet. Ik blijf zo veel mogelijk de binnenbocht aanhouden, waar minder kiezels liggen. Bij het stukje oneffen pad omlaag, waar gelukkig na enige tijd een extra lamp wordt geplaatst, is het extra inhouden omdat je niet kan zien waar je de voeten neerzet en misstappen even een flinke pijn door t lijf jaagt. Na 64k geeft mn horloge aan dat de batterij leeg is. Yes, ik mag naar mn stoeltje, eerder al kort voor een gelletje, nu wat langer om een bolletje te pakken en gelijk mn horloge aan de mobiele lader te leggen. Na een uurtje geeft ook m’n mp4 het op, weer naar de kant en horloge verwisselen voor mp4. Om ca 3uur (gok ik.. ) wordt ’t versufte gevoel te sterk en besluit ik dat ik even mag liggen, ik zie een 1 bij mn ranking en iets van 74k met ik denk ca 11k voorsprong op de dame 2.. lang mag ik niet liggen, al is liggen op dit moment belangrijker dan een podiumplaats. Ik spreid mn bivybag uit, geen puf om ook mn slaapzak in t donker nog neer te leggen voor die korte pauze, heerlijk om even mn ogen dicht te doen.. Na een tijdje denk ik dat mn half uur erop zit, maar blijkt slechts een kwartiertje te zijn, toch maar weer op pad na toch wat extra kleren te hebben aangedaan, wat verkleumd geraakt door het liggen. Ik voel me weer een stuk helderder van geest en lukt dan ook weer om te blijven hardlopen, de benen voelen ook nog steeds goed. De misselijkheid is er al snel weer, een koffie lijkt even te helpen, maar is maar van korte duur. Even later lukt het dit eruit te gooien en is het misselijke gevoel ook even weg, maar ook dit komt terug en zo kom ik nog 5x tot een korte pauze in de berm. Het drinken laat ik dan ook maar even zitten, enkel even de mond spoelen met water, weet nog wel een sportreepje goed weg te krijgen, behalve het bolletje met kaas is dat dan ook het enige vaste voedsel deze race. Mn eigen sportdrank heb ik nauwelijks gehad, de bekertjes iso en cola (en de eerste 15k water) waren handiger ivm kunnen blijven doorlopen. (Voor een volgende keer misschien toch proberen te lopen met bidongordel? Nog een extra mp4 is al besteld.) Om 4uur hou ik mezelf voor dat t nog maar een uurtje is tot t weer lichter wordt, maar moet toch langer wachten, maar begint ’t lopen ook hoopvoller te worden, begin zowaar complimentjes te krijgen al van andere lopers en probeer uit te rekenen en steeds bij te stellen wat er nog in zal zitten als eindafstand. Ergens dat laatste uur steekt ook even de emotie kopje op met het besef dat ik ’t toch weer heb gered en met nog een half uur te gaan, voer ik het tempo weer op, t laatste kwartier nog iets meer en de laatste 5 minuten voel ik me blij, benen voelen super en probeer er nog een leuke sprint uit te gooien, het eindsignaal schalt over het parcours, yes! I did it, met toch weer vochtige ogen stop ik.  Net voor de dame die met krukken haar rondjes afwerkte en de Duitse loper die me dat laatste uur nog even aansprak en me ook bij het terugstrompelen naar de start z’n ondersteuning aanbiedt (ik durf m’n voet niet meer terug te doen in m’n schoen, die ik als beloning na het eindsignaal van mezelf uit mocht doen, ook al wist ik dat dat niet gelijk ’t slimst zou zijn). Teruggekomen bij de start, pak ik m’n tas en lopen we weer samen terug, verdorie.. douchegebouw is juist waar ik finishte..op verste punt vanaf start. Dame nummer 2 (zo merk ik later) staat al onder de warme douche, was haar eerste 12uursloop vertelt ze, aan 24uur moet ze ook niet denken.. Zeg haar dat ik dat ook altijd dacht en dat ze morgen wel anders erover gaat denken (en dat in het Duits jaja). Met ca 5,5km voorsprong op haar ben ik met 96,9k eerste vrouw geworden, 1e V35 en 4e overall en kon ik na eerst Frühstück en een gezellige prijsuitreiking met een mooie beker, een medaille, een oorkonde (die elke loper persoonlijk uitgereikt kreeg van de organisator) en een beker in de vorm van een lekkere koek in de auto stappen. Met dank aan en respect voor de organisatie, alle andere lopers, maar ook de succeswensen vantevoren en de felicitaties naderhand van verschillende loopvrienden weer een hele leuke ervaring rijker 😊

Garminlinkjes:

https://connect.garmin.com/modern/activity/1941481256

https://connect.garmin.com/modern/activity/1941481338

..met een gat dus waarin de garmin aan de lader lag.

Uitslag: http://www.lg-ultralauf.de/neuigkeiten.html

Verslag BUF-site: “Nach 5 Stunden Laufzeit war klar, dass der Frauensieg bei den 12h nur über Lydia Doornbos (NL) ging, die sich schnell einen Vorsprung erarbeitete und teilweise in der 12h-Gesamtwertung auf Platz 2 lag. Nach 5 Stunden waren bei den Männern Jens Allerheiligen, Peter Palmanns und Ralf Schuster alle in der gleichen Runde und wenige hundert Meter auseinander. Aber während Jens Kreislauf- und Magenprobleme bekam und eine Pause einlegen musste, zogen die anderen davon. Am Ende konnte Lydia mit 96,9km einen 5km-Vorsprung halten vor Nadja Badawi, die ihrerseits 5 km vor Alexandra Richter gewertet wurde. Bei den Männern blieb der Wettkampf bis zum Ende spannend, aber letztendlich konnte Peter Palmans aus Belgien mit 600m Vorsprung sich den ersten Platz vor Ralf Schuster sichern. Auf Platz 3 mit 7 km Rückstand folgte Gunnar Zab. Insgesamt waren beim 12h-Lauf 11 Frauen und 24 Männer am Start. Da der Lauf als Nachtlauf durchgeführt wurde, fand die Siegerehrung bei einem gemeinsamen Frühstück statt. ”

7:00 Uhr Endstand 12h-Lauf

12 h Lauf Frauen
Platz Name AK AK Pl. km Verein
1. Lydia Doornbos W35 1 96.9 MarathonPlus
2. Nadja Badawi W45 1 91.331
3. Alexandra Richter W45 2 86.446 Lauf Team Unna

And the day after..:

Polder Onland Marathon 30-07-2017 DFW Runners Marathon-2- daagse dag 2

Met stortbui weer terug in de auto, maar dat deerde niet meer.. Niet verwacht dat ik vandaag ook zou finishen en `t was benauwd onderweg, had zin om even een duik in het kanaal te nemen, maar met de aansterkende wind in de laatste rondes toch nog verkoeling genoeg gekregen. De eerste 4 rondes gezellig kletsend met Roel gelopen, daarna de muziek op de oren gezet en solo m`n rondjes gedraaid en uiteindelijk net achter Roel gefinished, waarna ook Wessel al vlot achter mij volgde, De andere 2daagselopers Pieter en Sjoerd moesten nog even door en zullen dus gedoucht en al terug naar huis kunnen zijn gegaan. Toch weer een mooi trainingsweekend zo dankzij Sjoerd en Ronald!

Uitslag dag 2: 4:04:15

https://connect.garmin.com/modern/activity/1884792633/share/0?lang=nl

A28 Viaduct Marathon Vriezerbrug DFWRunners

Daar mag op gedronken worden ! Na 3 x uitstappen uit een marathon (Amersfoort, DFW-marathon en Diever Midzomeravondmarathon) was het vandaag gelukkig weer raak! Met voldoende adrenaline gestart (bedankt voor de omleiding net voor Groningen, waarna mn Tomtom wat van slag was en ik alsnog met kaart op t stuur richting de carpoolplaats onder de A28 bij Vries/Tynaarlo kon sjezen). 10`voor de start aanwezig en pal bij de start begon `t flink te regenen. Onderweg leek `t eerst nog mee te vallen, maar zette toch goed door en dit leverde te veel irritatie op met de earphones van de mp4, die niet bleven zitten, dus maar zonder muziek gelopen. Gelukkig leverde dat geen dip op, Jan (Scheffer) waarschuwde me zelfs nog even of ik niet te hard ging. Toen toch maar even wat op t klokje gekeken af en toe, maar voelde me goed en leek niet heel veel sneller te gaan dan tijdens training, ondanks dat `t zandpad naast het kanaal er met de regen en de heen-en-weer-lopende lopers niet beter werd. Toen de zon weer wat doorkwam aan `t eind besloten wat jonge vissers hun auto en scooter mooi op het keerpunt te parkeren, maar vooruit.. mijn pret kon niet meer op, dit moest goed komen vandaag. In de voorlaatste ronde nog een Qwin Peptigel genomen, die me ook qua smaak prima beviel en ook gelijk moet zorgen voor wat spierherstel/opruimen spierschade vanwege de toevoeging van peptides en magnesium. En toen Ronald ook daarna nog de bel liet klinken voor de laatste ronde kon de laatste ronde echt niet meer stuk en werd de achterstand op Sjirk, de eerste loper, alleen nog maar iets korter, wat wel handig was in het smalle stuk bij het viaduct, waar het door de plassen en drassige zand steeds even kijken was wie er als eerste langs kon. In 3:44:15 eigengeklokte tijd terug bij de auto van Ronald, finish! En nou uitrusten voor morgen..

https://connect.garmin.com/modern/activity/1882602559

Midzomeravond-weerniet-marathon Diever 15-07-2017

30 KM; 1e Erik Bolding Tuk 1.55.00 2e Willem de Boer Exmorra 1.59.30 (32 km) 3e Tim Baas Den Haag 2.14.28 4e Anne Broekema-Vermeulen Vijfhuizen 2.19.11 5e Jaap ter Maat Emmercompascuum 2.20.02 Vrouwen: 1e Lydia Doornbos (eigen toevoeging: 32km) Appingedam 2.45.04 2e Hilda Jansen Heerenveen 2.53.59 3e Lineke Smit Rijssen 2.58.50 4e Janneke Cazemier Warffum 3.08.56 5e Jannet Vermeulen Vleuten 3.17.49

Drie keer is scheepsrecht hoopte ik tevoren, want na het uitstappen in de Amersfoort Marathon en een DFW-marathon was het vertrouwen in m’n marathonlopen wel aan een goeie boost toe, maar helaas zat het hoofd te vol en met een starttijd die me ook niet echt het meest ligt, is ook deze marathon een uitstapper geworden. Maakt me wel duidelijk dat ik de komende tijd even goed wat kms mag maken, want heb me als stok achter de deur voor een aantal leuke uitdagingen ingeschreven, die me moeten helpen om op een leuke manier voldoende getraind aan de start van de 24 uur van Deventer te komen. Wat deze week ook wel duidelijk werd dat er prive wat meer rust moet zijn, iets wat deze week duidelijk niet het geval was en na de loop in Diever ook gelijk een afsluitend gesprek gehad bij de auto, wat me dan wel dubbel terneergeslagen naar huis deed gaan, maar waarvan de rust en duidelijkheid hopelijk de komende tijd zich ook weer uitbetaald in het betere loopwerk met enkel nog de focus op werk, gezin en training.

Loop: eerste 2kleine rondjes met Maarten gelopen, bij ingaan van de grote ronde elkaar de muziek in de oren gegund en ging Maarten ervandoor, ook wel prettig weer gewoon alleen te lopen en dan ook expres wat vertraagd toen ik toch een loper naast me kreeg, in de 2e ronde dito tactiek, tot de loper aan t eind van die ronde toch weer in zicht kwam en ik juist aan begin van rondje 3 even wat meer tempo had en dus juist expres dat maar doorzette. Mentaal niet fris meer en ’t is echt kwestie van doorzetten, met ook wat last van m’n maag van het bekertje cola wat ik bij de post heb genomen (tevoren nog iemand gezegd dat ik eigenlijk nooit last heb van mn maag onder t lopen, stom..). Ik had tijdens de 1e ronde al gevoel dat de tegenzin vandaag te groot is, ’t lukte niet vooraf ’t gesprek te doen en ging dus mee op pad, tijdens de 2e ronde besloten nog 1 ronde te doen voor een beter aantal ttainingskilometers en dan te stoppen en dit maakte dat de 3e ronde wat opluchting gaf en dus soms juist wat kon versnellen en ik ook nog aardig fit over de finish kwam. Vanmorgen rond 8uur vertrokken voor 20,5km uitlopen en benen voelen prima, dus prima trainingsweekendje achter de rug. Op naar het echte werk!